در روزهای ابتدایی انتصاب فرزین مینو به عنوان مدیرعامل «نفت جی»، نگرانیها درباره انتخاب یک مدیر با سابقه عمدتاً در حوزه منابع انسانی برای اداره یک شرکت صنعتی و تخصصی به طور جدی مطرح شد. اما این هشدارها نادیده گرفته شدند و حالا با گذشت یک سال از آغاز مدیریت او، نتایج مالی ۱۴۰۴ به وضوح نشاندهنده چالشهای جدی در عملکرد این شرکت هستند.
تجزیه و تحلیل صورتهای مالی
بر اساس اطلاعات منتشر شده، حاشیه سود عملیاتی «نفت جی» به طرز نگرانکنندهای از ۵.۳ درصد به ۱.۵ درصد سقوط کرده و سود عملیاتی نیز با کاهش ۵۷ درصدی مواجه شده است. در کنار این، درآمدهای غیرعملیاتی شرکت با رشد ۲۴۱ درصدی روبرو شده و سهم این بخش از EPS به ۶۱ درصد رسیده است. این تغییرات نه تنها زنگ خطر را به صدا درآورده، بلکه نگرانیها نسبت به آینده «نفت جی» را تشدید کرده است.
بیشتر بخوانید: تنگه هرمز: شروط ایران، تنها راه بازگشایی
از سوی دیگر، مطالبات شرکت با جهش ۱۰۳ درصدی به ۱۸.۶ همت رسیده و بدهیهای آن نیز از ۲۳.۹ همت عبور کردهاند. این وضعیت نشاندهنده عدم مدیریت صحیح منابع و برنامهریزی مالی در سطح کلان است که میتواند آینده این شرکت را به خطر بیندازد.
تعارض منافع و سوالات بیپاسخ
اما یکی از سوالات اساسی که مطرح است، این است که چگونه میتوان حضور همزمان فرزین مینو در رأس هیئترئیسه صندوق بازنشستگی نفت را توجیه کرد؟ این مسأله نه تنها نگرانیهایی درباره تعارض منافع ایجاد میکند، بلکه استقلال نظارت بر یکی از شرکتهای تابعه را نیز زیر سوال میبرد. آیا مینو میتواند به درستی و با بیطرفی بر عملکرد «نفت جی» نظارت کند در حالی که خود در رأس یک نهاد مالی دیگر قرار دارد؟
به نظر میرسد که فرزین مینو با چالشهای جدی روبرو است و سوالات بیپاسخی درباره عملکردش و همچنین تعارض منافعش باید به طور جدی مورد بررسی قرار گیرد. «نفت جی» در یک دوراهی قرار دارد و آیندهاش به عملکرد این مدیر بستگی دارد.
بیشتر بخوانید: سینما «عصر جدید» در آستانه فروش: آیا تاریخ سینما به پایان میرسد؟ · تخلفات بزرگ در پتروشیمی مروارید؛ نگاهی به چشمپوشیها
