در حالی که چندین ماه از تخریب دو پتروشیمی مبین انرژی و فجر انرژی میگذرد، سکوت عجیبی در مورد نحوه بازسازی این واحدها و اعلام مناقصات خرید تجهیزات لازم احساس میشود. با وجود اینکه مبلغ ۵۰۰ میلیون دلار برای این خریدها در نظر گرفته شده، اما هیچ گزارشی مبنی بر جزئیات این معاملات و نحوه تخصیص این مبلغ منتشر نشده است.
چرا شفافیت وجود ندارد؟
این عدم شفافیت میتواند سوالاتی جدی را در مورد احتمال وجود تخلفات و سوءاستفادههای مالی ایجاد کند. آیا این سکوت به معنای پنهانکاری در فرآیند خرید و استخدام پیمانکاران است؟ در شرایطی که پتروشیمیها به عنوان یکی از ارکان اصلی اقتصاد کشور شناخته میشوند، انتظار میرود مدیریت این پروژهها با دقت و شفافیت بیشتری صورت گیرد.
به نظر میرسد که نهادهای نظارتی نیز باید به این موضوع با جدیت بیشتری بپردازند و از وقوع هرگونه فساد مالی جلوگیری کنند. در غیر این صورت، باید منتظر بروز بحرانهای بزرگتر در صنعت پتروشیمی کشور باشیم.
